Eburaj Larmoj

Eburaj Larmoj per Anna Amabiaka

Tempo tralikigxas la plafonon, lekadanta apertajn vundojn.
La karamezina plauxdo diluas
La Sxerlokholmza misterlibro de la semajno.
Saltanta esotera flamo mortas malrapide sur la fajrejo.
La muzikisto pendigas siajn dandojn, tute ankrita en bendo.

Grizursaj piedegoj ungovundadas mian animon.
Tamen mi memoras la dolcxecon
De opaleca siropo sur la lango de miaj songxoj
Gutiganta venenon kiel vespo
Kiu flugis sovagxe en '57 Sxevroleton, turkisbluan.

Mi tenas la antilopan makzelon, tamburoj pistigxantaj en mia kapo.
Vizioj englitas kiel serpentlangoj frapetantaj--
Nigra kata kafkrucxo en la sovagxejo
Malaperas preter la horizonto
Dum la stecasoniko trazumegas la monton.

Metamuzikajxo suprenirigas la dusencan cxielon.
Mi tusxas la delikatan pinton de la dolcxa prismatika grandiozo
Sed malsukcesas envolvi la malkreskon de la papilio.
La tauxrmugxilo kirlas Mobjus'strio de sono
Kaj falas kiel trempitaj araneajxoj en la mallumo.
Fermu la Songxtempan pordon kaj forkondukigxu.

Back to my talk.bizarre page...

The Den of Ubiquity/ Aaron V. Humphrey / alfvaen@gmail.com